October 2004 Archives

امشب نمیدونم از کجا شروع کنم .اصلاً نمیدونم چطور شروع کنم.از چی بگم.تا کجا بگم چطوری بگم.
امشب از اون موقع هایی که نوشتن هم سخته.دلم گرفته.واقعاً دوست دارم تنها باشم.تنهای تنها.دوست دارم توی یه دشت باشم.اونم تنها.دوست دارم از ته دل داد بزنم.اونقدر داد بزنم که خسته بشم.اونقدر داد بزنم که روی زمین بیفتم.شاید اینطوری یه خورده حالم بهتر بشه.میخام به اندازه سالهای عمرم داد بزنم.چرا.....؟ نمیدونم..!فقط یه حس درونی که میگه داد بزن.ولی نمیتونم.چون من توی دشت نیستم،من تنها نیستم.
ولی من داد میزنم.اما هیچکس صدای فریاد منو نمیشنوه.چون من از درونم فریاد میزنم.......
الان چند وقته که من فریاد میزنم.ولی هیچکس این فریاد رو نمیشنوه.چون فریاد من فراتر از سکوته..........
..........و هیچ صدایی فراتر از سکوت نیست...........

بر ميگردم.ولی با يه شکل متفاوت.......

بر مي گردم ، صدايم را بردارم
بر مي گردم ، دستهايم را بردارم
بر مي گردم ، بر مي گردم ، بر مي گردم
بگذاريد ، بر گردم
بر مي گردم ، خواهرم را ببويم
بر مي گردم ، ايوان ام را بشويم
بر مي گردم ، بر مي گردم ، بر مي گردم
بگذاريد ، بر گردم
ته چمدانم پر از شمعِ روشن
رخت و برگِ سوخته ، گذرنامه من
لبِ آستينِ من خيس از بغض رامسر
تخت كفشِ من پر از گلهاي پرپر
بر مي گردم ، بر مي گردم ، بر مي گردم
بگذاريد ، بر گردم
بر مي گردم ، ديروزم را بردارم
بر مي گردم ، هنوزم را بردارم
بي سايه ام ، درختِ بي زمين ام
بر مي گردم ، ميوه ام را ببينم
بر مي گردم ، بر مي گردم ، بر مي گردم
بگذاريد ، بر گردم
بگذاريد ، بر گردم...

شهريار قنبری

بهترين(از نظر من)

سلام

از اينکه يه مدت به روز نشد ببخشيد.

ولی ديگه اصلا دل و دماغ واسم نمونده.هر وبلاگی که موضوعش دختر پسر يا دوستی و ... باشه شلوغه.واقعاْ متاسفم........

میگن بخند تا دنیا به تو بخنده
وقتی اینو میشنیدم با خودم میگفتم.چرا آدم باید کاری بکنه که بهش بخندن..؟!!!!!!!!!
پس من نمیخندم تا دنیا هم به من نخنده.
ولی نه ........بذار اون چیزی که میخواد به تو بخنده دنیا باشه.کاشکی فقط دنیا به آدم بخنده نه اینکه آدم به خودش بخنده. واقعاً خیلی بده.

بعضیا کارشون کوک کردنه.کوک کردن ساز.
کسایی که ساز کوک میکنن معمولاً خوب هم ساز میزنن.
ولی هستن کسایی که حوب ساز میزنن ولی بلد نیستن ساز کوک کنن.مجبورن اونطوری که دیگران ساز رو کوک کردن ،ساز بزنن و روی اون کوکی که ساز کوک شده نه اون کوکی که خودش دوست داره ،نه اون کوکی که خودش کرده....
کاشکی میشد آدما رو هم کوک کرد. آره کاشکی میشد آدما رو کوک کرد.وقتی یکی رو کوک کنی اون طوری که تو میخوای رفتار میکنه .درست مثل ساز. هر کی رو که دوست داشتی کوک میکردی تا اون رفتاری رو که تو دوست داری انجام بده،اون طوری که تو کوکش کردی فکر کنه ،یعنی طبق میل تو....
این جوری زندگی زیبا میشد.نه اصلاً.چون آدمایی هستن که دیگران رو روی بدترین صدا ،روی بم اکتاو ها،کوک کنن،که درست مثل سمفونی های مرگ صدا بدن.
پس چه بهتره که کسی نتونه بقیه رو کوک کنه.......... چه بهتر بود اگه....................

تا حالا کتابای این خانومه ،جی کی رولینگ رو رو خوندید،کتابای هری پاتر منظورمه.
همون پسری که آزاده.همون که کارایی رو که دوست داره انجام میده.همون که همیشه دنبال هیجانه.
من که عاشق کتاباهاش هستم.تا حالا 2 بار هر کتابش رو خوندم.می دونید چرا چون اون توی دنیای خودش آزاد.اون خودش دنیای خودش رو انتخاب کرد.اون دنیای خاص خودش رو داره.همون دنیایی که به اونجا تعلق داشت.
گاهی اوقات خودم رو جای اون میذارم،البته نه تو همون دنیا .توی دنیایی که مال منه.توی دنیایی که من اونو دوست دارم.چه حالی میده .........................
فقط یه بار امتحان کنید میفهمید من چی میگم.فرقی نداره اون دنیا چه طوریه،چه قانونی داره،کی حاکمشه،مهم اینه که شما دوست دارید توی اون دنیا باشید.حتی شایدتو اون دنیا خود شما حاکم باشید،یا قانون اونجا همون قانونیه که خود شما وضع میکنین.
ولی بازم با تمام این حرفا ما تو این دنیاییم،با همین قوانین و با همین فضا و با همین..........
پس چرا خودمون یه دنیای ایدآل برای خودمون نسازیم.حتی تو رویاهامون.تو رویا هم خودش یه غنیمیته فالبته اگه اونم از ما دریغ نکنن.
شاید یه روزی دنیای ما به واقعیت بپیونده.شاید یه روز همه خواهان دنیای ما باشند.شاید هم نه،یه روز همه در صدد براندازی دنیای ما باشند.به هر حال در حال حاضر کسی نمیتونه اون دنیای خیالی ما رو خراب کنه؟!؟!؟!؟!!!
دنای تو مال توئه و هیچکس هم نمیتونه به اون راه پیدا کنه مگه اینکه تو بخوای . فقط تو.............