گویا تا زنده ام...دلتنگی جدایی نگیرد از من...با آمدنش این روزها...حس دیگری هم می آید...که از درون، تمام وجودم را به لرزه می افکند...
شاید قطره هایی متولد شوند...شاید راهی سد شود...اما هنوز کلماتی در درون زندانی اند...و من...
و من زندانبان زندانی درون خویشم...


ب.ر.ن:...
ب.ر.ن:...