Aug 23, 2008
شات دوم - ناظر پنهان...
ساعت 10:30 شب...
من و بابا و عمو «ف...» و «ك...»... مي ريم قدم بزنيم...«ك...» يه كم مضطربه...از تغيير وضعيت جديد...از زندگي مشترك...
عمو «ف...» مي گه..."مي خواي چي كار كني؟...يه بار ديگه هم باهات صحبت كردم...اون موقع فقط شونه بالا انداختي...باز خوبه امروز يه كلمه «هيچ» گفتي"...
مي گه:..."انرژي نداري...اون شور و اشتياق رو نداري...قبلاً اين جوري نبودي...اون «...» كه من يادمه اين جوري نبود...چي شد اين جوري شدي؟"...
لب و لوچه م رو كج و كوله مي كنم و سعي مي كنم يه لبخند رو لبام بنشونم...تا پشتش بغضمو (شايم بقض...) فرو بدم...مي ترسم نور چراغ، قطره هاي توي چشمام، كه دارن تلاش مي كنن بريزن و نريزن، رو نمايان كنه...
مي گه:..."خودت فكر نمي كني افسرده اي"...
مي گم...نه...
مي گه:..."اما به نظر من افسرده اي"...
مي گه:..."اون شور و اشتياق براي زندگي رو نداري"...
بعدش چيزي گفت كه كمي جا خوردم...
گفت:..."احساس مي كنم ديگه چيزي نمي خواي...همين جوري داري مي گذروني...منتظري اين زندگي سر و ته ش هم بياد و تموم بشه"...
نگاهم رو مي دزدم...
ب.ر.ن:...
من و بابا و عمو «ف...» و «ك...»... مي ريم قدم بزنيم...«ك...» يه كم مضطربه...از تغيير وضعيت جديد...از زندگي مشترك...
عمو «ف...» مي گه..."مي خواي چي كار كني؟...يه بار ديگه هم باهات صحبت كردم...اون موقع فقط شونه بالا انداختي...باز خوبه امروز يه كلمه «هيچ» گفتي"...
مي گه:..."انرژي نداري...اون شور و اشتياق رو نداري...قبلاً اين جوري نبودي...اون «...» كه من يادمه اين جوري نبود...چي شد اين جوري شدي؟"...
لب و لوچه م رو كج و كوله مي كنم و سعي مي كنم يه لبخند رو لبام بنشونم...تا پشتش بغضمو (شايم بقض...) فرو بدم...مي ترسم نور چراغ، قطره هاي توي چشمام، كه دارن تلاش مي كنن بريزن و نريزن، رو نمايان كنه...
مي گه:..."خودت فكر نمي كني افسرده اي"...
مي گم...نه...
مي گه:..."اما به نظر من افسرده اي"...
مي گه:..."اون شور و اشتياق براي زندگي رو نداري"...
بعدش چيزي گفت كه كمي جا خوردم...
گفت:..."احساس مي كنم ديگه چيزي نمي خواي...همين جوري داري مي گذروني...منتظري اين زندگي سر و ته ش هم بياد و تموم بشه"...
نگاهم رو مي دزدم...
ب.ر.ن:...