دستامو زیر سرم به هم قفل کرده بودم...توی تاریکی به سه کنج روبرو، کنار پنجره خیره شده بودم...
احساس کردم اومد همون جا نشست...درست توی خطی که از چشم من و اون گوشه می گذشت...
به من خیره شده بود...
توی همون حالت ازش پرسیدم:...چی شد...بعد از این همه مدت اومدی؟!...
گفت:..."با خودم گفتم بیام...گپی بزنیم..."...
چیزی نگفتم...ساکت بودیم...اما با این حال احساس می کردم گفتگویی در جریانه...
سکوت رو شکست...:..."بعد از اینکه رفتی...بعضی شبا میام اینجا..."...
-:...من که نیستم...چه فرقی می کنه؟...
_:..."گفتم که بدونی..."...

گفتم:...چرا همیشه تو این دو تا سه کنج می شینی...نزدیک سقف؟...
گفت:..."بعضی وقتا اون پایین هم می شینم..."...
-:...این جوابم نبود...چرا این سه کنج ها؟...
_:..."اینجا نزدیکترین جا به خارج از چهارچوبه...هر وقت اراده کنم، می تونم برم...می فهمی که چی می گم...حس رهایی...آزادی...
-:...آره...
_:.."خودتم اینجوری هستی..."...
دوباره سکوت...و خط مستقیمی که از من به اون سه کنج می رسید...